دیشب یک قسمت هایی از برنامه ی پارک ملت رو دیدم (نمی دونم چرا برنامه های چالشی صدا و سیما همه نصفه شب پخش می شود انگار نه انگار که مردم کار و زندگی دارند و صبح باید بروند سر کار!) یکی از مهمانان بخش اول علی مطهری بود. برایم جالب بود که ببینم این مایه ی مباهات چه در چنته دارد!

(متن گفتگو + برداشت آزاد):

آقای میرکاظمی مطرح کرد که مشکل اصلی ما مسائل اقتصادی است و داشت پیرامون آن خود صحبت می کرد و که مجری ناگهان خطاب به علی مطهری گفت "آقای دکتر" نظر شما راجع به این مسأله چیست؟ آیا ما الگوی اقتصادی داریم؟ علی مطهری مثل این شاگرد تنبل هایی شده بود که معلم مچشان را می گیرد! شروع کرد به مِن و مِن...

مجری (برای کمک کردن): در کتاب های پدرتون هست ها!

علی مطهری: امممم... (اِ نه بابا کدومشون؟)

مجری: امام در کتاب هایشون پراکنده به آن اشاره کردندها!

علی مطهری: امممم... (نه بابا! جدی؟؟)

مجری: آیت الله صدر درباره ی آن کلی مطلب نوشته اندها!

علی مطهری: امممم... (اینو دیگه جدی نمی گیا!)

مجری: حالا ما الگو داریم در اقتصاد؟

علی مطهری: آره بابا یه چیزهایی میشه از فقه خارج کرد. اصلاً ببین این سوال رو نباید از من می پرسیدی چون به نظر من مشکل ما در ۱۰ سال آینده اقتصاد نیست که. اقتصاد مشکل همیشه است اگر ما بخواهیم خوب بخوریم و بپوشیم. بعدشم اینا رو که نباید این جوری برای مردم توضیح داد، با این همه جزئیات! کلی باید بگی ما می خواهیم وضع تأمین اجتماعی را بهتر کنیم والسلام.

مجری: خب چرا؟

علی مطهری: خب برای اینکه جزئیاتش برای مردم زیاده (عوامند بابا. همه که مثل ما دکتر نیستند بفهمند!) مردم حوصله اش رو ندارند.

مجری: خب حالا شما طرح های اقتصادی جبهه متحد اصولگرا را قبول دارید؟ اگر قبول دارید پس چرا اینقدر گروه گروه شدید؟

علی مطهری: بله خب در اصول که همه مشترکیم. ما به یک علت های دیگه گروه بندی شدیم بعداً میگم بهتون. (همه مخالف رئیس جمهور با دُز متفاوت!) شما هم زیاد سؤال می پرسی ها، برمی گردم یه چیزی بهت می گما (حیف که تریبون مجلس اینجا نیست!) بعدشم ای آقا شما اصلاً چی کار داری به این کارها ما می خواهیم بریم تو مجلس فقط سؤال کنیم! جواب هم نمی خواهیم. فقط سؤال! چرا؟ چون همین سؤال هاست که وجود دموکراسی در ایران را ثابت میکنه. همه باید بدونن روی رئیس جمهور نظارت هست. این جوریا نیست که رئیس جمهور راست راست راه بره بزنه تو دهن آمریکا، اسرائیل رو لِه کنه، بره لبنان مردم اون جوری بیان استقبالش، بره آمریکای لاتین با این سرخپوست ها طرح دوستی بریزه، دم از عدالت بزن، بره قاطی مردم، مردم دورِ اون رو بگیرند دور بقیه خالی باشه، مردم از صبح بیان فرودگاه استقبالش، دوستش داشته باشن، خودشم جرأت کنه پاشه بره سازمان ملل بگه "اللهم عجل لولیک الفرج". نه خیر آقا، نمیشه. همه باید روشون یک نظارتی باشه فقط نمایندگان مجلس اند که باید آزاد و سبک بال بدون غُل و زنجیر به دست و پا بچرخند. بعدشم یادتون نره من در قضیه استیضاح کردان نقش خیلی مهمی داشتم. اصلاً تمام نقاط برجسته ی مجلس هشتم بر می گردد به حضور من! این رو فراموش نکنید. اصلاً همه ی سؤال های مجلس رو من می پرسم. هیچ کدومش هم علت شخصی نداره.(همه اش به خاطر یک شخصِ دیگه است) خیلی بده ها بعضیا فکر می کنن ما خرده حساب شخصی داریم سؤال می پرسیم. البته ما برای صاف کردن خرده حساب های شخصی هم از تریبون مجلس استفاده میکنیم، اما نه همیشه فقط وقت هایی که جلسه علنیه و همه دارن از رادیو گوش می دهند افاضات ما رو.

.

. 

.

فقط می تونم بگم حیف ازون پدر که تو پسرشی!

پینوشت ۱: آقای میرکاظمی در این برنامه اشاره کرد به زمانی که مجلس سر لجاجت با دولت و فقط برای مخالفت کشور را در قضیه ی گندم به مرز بحران رساند. که دولت با گرفتن حکمی از امام خامنه ای بر این قضیه فائق آمد. این را هم به لیست شاهکارهای مجلس اضافه کنید.

پینوشت ۲: در کنکور دکترا بخشی وجود داره به نام استعداد تحصیلی. که بیشترش درک مطلب است. یک متنی را می دهند و بعد می پرسند برداشت شما از این مطلب چه بوده است. علی مطهری شانس آورده که دکترایش را گرفته و گرنه عمراً این کنکور را قبول می شد!

* پینوشت ۳: احتمالاً آنهایی که به کروبی رأی دادند بدشان نیاید که به علی مطهری هم رأی بدهند!

از تیترپرس: وجدان عمومی چالش با رئیس‌جمهور را نمی‌پذیرد

* حاشیه نگاری برنامه پارک ملت آن شب

 از دیگران: چه باید کرد؟